Θεσσαλονίκη - Νάσος Αβδαρμάνης
«Στη σημερινή εποχή, η οποία, με την αρωγή της νέας τεχνολογίας και των ψηφιακών μέσων, χαρακτηρίζεται από την υπερπληροφόρηση και την άμεση κατανάλωση ειδήσεων, το φαινόμενο της επιδερμικής και εφήμερης αντιμετώπισης των θεμάτων αλλά και της μη εμβάθυνσης στην ουσία αυτών είναι, επίσης, γεγονός. Ως συνακόλουθο φαινόμενο, η ίδια ψυχρή και επιφανειακή επικοινωνία τείνει να χαρακτηρίζει και τις ανθρώπινες σχέσεις. Με την σκέψη αυτή στο μυαλό, μέσα στον αέναο κύκλο της ιστορίας, η επιλογή του να κινηθώ στο ύφος της ουμανιστικής φωτογραφίας των μέσων του περασμένου αιώνα είναι κάτι παραπάνω από συνειδητή. Μέσω της ανθρωποκεντρικής προσέγγισης, αλλά και του επιδιωκόμενου άχρονου αποτελέσματος, αυτό που επιχειρώ, κατά κύριο λόγο μέσα από κάθε φωτογραφία είναι να αγγίξω ένα ψήγμα της αλήθειας της ανθρώπινης ύπαρξης, νιώθοντας πως αυτό είναι κάτι που λείπει έντονα από το σήμερα. Σε δεύτερο επίπεδο, ως λάτρης της είδησης, επιδιώκω τα πραγματολογικά στοιχεία της φωτογραφίας, τα οπτικά υλικά που απαρτίζουν το σκηνικό της, να είναι αρκετά εμφανή ώστε να της προσδίδουν και μια διάσταση ντοκουμέντου αποτυπώνοντας ένα στίγμα του σήμερα της κάθε φωτογραφίας. Αντίθετα με την παγιωμένη και στερεότυπη ηρωοποίηση της στιγμής στην φωτογραφία θεωρώ πως μεγαλύτερο ρόλο στην αξία της παίζουν η γωνία λήψης και η επιλεγμένη απόσταση του φακού από το θέμα. Σε ένα καθαρά υποκειμενικό μέσο, στο οποίο ο φωτογράφος επιλέγει τι θα αφήσει έξω από το κάδρο του, επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι, για μένα, η φωτογραφία να διατηρεί και μια αίσθηση αντικειμενικότητας, αφήνοντας τον θεατή να δει μόνος του αυτό που βλέπει ο φωτογράφος. Με άλλα λόγια, αν και, στις περισσότερες των περιπτώσεων, μια φωτογραφία είναι επιθυμητό να χαρακτηρίζεται από διαύγεια νοήματος και άποψης, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δείχνει εμφατικά στον θεατή τι πρέπει να δει. Αυτό άλλωστε αναζητώ κι εγώ ως θεατής σε κάθε μορφή τέχνης αλλά και στη δημοσιογραφία»
Νάσος Αβδαρμάνης
Ο Νάσος Αβδαρμάνης, διαθέτει τη ματιά που είχαν οι διευθυντές φωτογραφίας των ταινιών στον ιταλικό νεορεαλισμό. Οπότε αναδεικνύει το «τίποτα» που τον γοητεύει.
Και τότε, μόλις το τίποτα συλληφθεί από τον φακό, μεταμορφώνεται σε καίρια νοσταλγία. Κάπου τους ξέρω αυτούς. Κάτι μου θυμίζει εκείνο το πρόσωπο. Ένα ντεζαβού μας παίρνει ομήρους στα κελιά της μνήμης.
Κι όμως αυτή την πόλη, αυτά τα πρόσωπα, αυτές τις εικόνες δεν θέλαμε να τα θυμόμαστε. Για την ακρίβεια θα επιθυμούσαμε να τα ξεχάσουμε. Να τα θάψουμε στην αδιαφορία.
Κι έρχεται τώρα αυτός ο τύπος να μας δέσει με το λουρί της φωτογραφικής του μηχανής να μας θυμίσει ότι αυτή είναι η πόλη μας. Αυτός είναι ο περίγυρος. Αφτιασίδωτος. Πληκτικός. Νυσταλέος. Δήθεν μάγκας. Πειναλέος και άπληστος. Σχεδόν αηδιαστικός. Αλλά και με «τρελούς» χάρμα ιδέσθαι που βγάζουν τη γλώσσα στην εξουσία και τον χρόνο.
Αυτές οι φωτογραφίες είναι η σκόνη της πόλης. Είναι η σκόνη από τα χαλιά που τινάξαμε χθες.
Κι αυτός ο φωτογράφος σαρκάζοντας μας προγκάει. «Γιατί καλοί μου άνθρωποι καμώνεστε ότι δεν την θυμάστε; Δική σας είναι. Από αυτήν προήλθατε και τέτοια θα γίνετε».
Απόστολος Λυκεσάς
Ο Νάσος Αβδαρμάνης γεννήθηκε το 1977 στη Θεσσαλονίκη όπου ζει και εργάζεται.
Το 1998 – 2000 σπούδασε φωτογραφία στα δημόσια ΙΕΚ Τριανδρίας. Παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση «Έρως εν δήμω» στην Photosynkyria του 2005 και συνέχισε με σειρά ατομικών εκθέσεων. Από το 2000 και κάθε χρόνο πραγματοποιεί ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό, απαθανατίζοντας με τον φακό του ανθρώπινες στιγμές της παγκόσμιας καθημερινότητας. Το 2006 δημιούργησε στην διεύθυνση: on-photography.blogspot.com το «Περί φωτογραφίας», ένα από τα πρώτα φωτογραφικά blogs στην Ελλάδα, το οποίο ανανεώνει συχνά εκθέτοντας τις φωτογραφίες του. Γνωρίζει δύο ξένες γλώσσες, Αγγλικά και Ισπανικά, είναι λάτρης της λογοτεχνίας του Ζοζέ Σαραμάγκου και φανατικός της ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής Ελληνοφρένειας.
Περισσότερες φωτογραφίες: Περί φωτογραφίας


















